Sermorelin – analog GHRH (1-29), badany w kontekście endogennego uwalniania hormonu wzrostu. Cena i analiza partii.
59.00 EUR · W magazynie


Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
Sermorelin to syntetyczny analog hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), odtwarzający pierwsze 29 aminokwasów naturalnej cząsteczki. Ta skrócona sekwencja jest wystarczająca do zachowania aktywności biologicznej, dlatego związek ten określa się jako GHRH (1-29).
Naturalny GHRH jest produkowany w podwzgórzu i dociera do przedniego płata przysadki mózgowej, gdzie stymuluje syntezę i uwalnianie hormonu wzrostu. Sermorelin odtwarza właśnie ten etap łańcucha regulacyjnego.
Istotną cechą związku jest to, że działa on na regulację endogenną, zamiast zastępować hormon. Uwalnianie pozostaje podporządkowane naturalnym sprzężeniom zwrotnym, w tym hamującemu działaniu somatostatyny.
Cząsteczka wiąże się z receptorem GHRH na komórkach somatotropowych w przednim płacie przysadki mózgowej. Wiązanie aktywuje wewnątrzkomórkowy szlak sygnałowy, prowadzący do wzrostu stężenia cyklicznego monofosforanu adenozyny i następującego po nim uwolnienia zgromadzonego hormonu wzrostu.
Ponieważ działanie skierowane jest na przysadkę mózgową, a nie na tkanki obwodowe, uwalnianie zachowuje charakter pulsacyjny. Ten pulsacyjny profil jest omawiany w literaturze jako istotna różnica w porównaniu z bezpośrednim podaniem hormonu wzrostu, przy którym stężenia utrzymują się w sposób ciągły.
Okres półtrwania cząsteczki w krążeniu jest krótki – rzędu minut. To determinuje krótkotrwały charakter uwalniania następującego po związaniu.
Opublikowane obserwacje koncentrują się na stężeniach hormonu wzrostu oraz insulinopodobnego czynnika wzrostu-1 (IGF-1) po podaniu. IGF-1 jest wykorzystywany jako bardziej stabilny wskaźnik, ponieważ odzwierciedla w sposób zintegrowany uwalnianie w dłuższym okresie.
Odrębny kierunek badań dotyczy związanego z wiekiem obniżenia uwalniania hormonu wzrostu oraz kwestii, w jakim stopniu reakcja przysadki na bodziec GHRH utrzymuje się wraz z wiekiem.
Odnotowano znaczną indywidualną zmienność odpowiedzi, którą przypisuje się różnicom w rezerwie przysadkowej i napięciu somatostatynowym w momencie pomiaru.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na ilościowe wnioski dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Poniższe obliczenia stanowią wyłącznie przykłady matematyczne, pokazujące zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji użycia.
Uzyskane stężenie wynosi 2.5 mg/ml, przy czym 0.40 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Sermorelin należy do dłużej udokumentowanych związków w tej grupie, a literatura obejmuje zarówno zastosowania diagnostyczne, jak i badania nad regulacją osi wzrostowej.
Porównanie z nowszymi analogami GHRH wymaga ostrożności, ponieważ różnią się one odpornością na rozkład enzymatyczny oraz czasem działania.
Opisywane w literaturze obserwacje obejmują reakcje w miejscu podania oraz krótkotrwałe objawy naczyniowe związane z wazodylatacją. Odnotowano zależność od stężenia.
Ze względu na krótki okres półtrwania cząsteczki opisywane objawy zwykle mają ograniczony czas trwania.
Ogólnym ograniczeniem dla związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani lekiem i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.