GHK-Cu (peptyd miedziowy) 100mg
GHK-Cu – tripeptyd miedziowy badany pod kątem syntezy kolagenu, ekspresji genów i regeneracji tkanek. Liofilizowany. Cena i analiza partii.
39.00 EUR · W magazynie
Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
GHK-Cu – czym jest ten peptyd
GHK-Cu to tripeptyd zbudowany z glicyny, histydyny i lizyny, połączony z jonem miedzi. Naturalna forma cząsteczki została odkryta w osoczu ludzkim, a jej stężenie zmniejsza się wraz z wiekiem – obserwacja ta stanowi podstawę dużej części zainteresowania badawczego.
Kompleks z miedzią jest istotny dla aktywności związku. Sama sekwencja peptydowa wykazuje wysokie powinowactwo do miedzi, a powstały kompleks opisywany jest jako fizjologiczny nośnik tego jonu między tkankami.
Miedź pełni funkcję kofaktora w wielu układach enzymatycznych, w tym tych zaangażowanych w budowę tkanki łącznej, co łączy peptyd z procesami odnowy tkankowej.
Mechanizm działania
Podstawową opisywaną funkcją jest wiązanie i transport jonów miedzi. Miedź jest kofaktorem oksydazy lizylowej – enzymu, który tworzy wiązania poprzeczne między włóknami kolagenu i elastyny, określając tym samym właściwości mechaniczne tkanki łącznej.
Odrębny kierunek badań dotyczy wpływu na ekspresję genów. Opublikowane prace opisują zmiany aktywności dużej liczby genów, w tym tych związanych z budową i degradacją macierzy zewnątrzkomórkowej.
Opisywany jest również udział w regulacji układów antyoksydacyjnych, w których miedź stanowi element strukturalny odpowiednich enzymów.
Dane badawcze i obserwacje
Obserwacje obejmują modele regeneracji skóry, w których odnotowano różnice w szybkości zamykania ubytku oraz w organizacji nowo powstałego kolagenu w porównaniu z grupami kontrolnymi.
Odrębna grupa prac dotyczy wpływu na mieszki włosowe oraz pigmentację, przy czym tych badań jest mniej.
Znaczna część danych pochodzi z miejscowego zastosowania na skórę, co jest zarazem najlepiej udokumentowaną drogą podania w literaturze.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wyciąganie ilościowych wniosków dotyczących warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice metaboliczne między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie podkreślane w pracach przeglądowych.
Przykładowe obliczenia
Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podania ani instrukcji użycia.
Po rozpuszczeniu 100 mg w 3 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 33.3 mg/ml, przy czym 0.03 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0.03 ml = 1 mg
- 0.06 ml = 2 mg
- 0.09 ml = 3 mg
Przegląd publikacji naukowych
GHK-Cu został opisany w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, a literatura na jego temat obejmuje ponad cztery dekady, w tym prace dotyczące ekspresji genów z ostatniej dekady.
Część publikacji pochodzi od grup badawczych powiązanych z przemysłem kosmetycznym, co jest odnotowywane w przeglądach jako okoliczność wymagająca uwagi.
Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań
Przy zastosowaniu miejscowym opisywane obserwacje obejmują reakcje w miejscu aplikacji. Profil przy podaniu systemowym jest słabo udokumentowany.
Miedź jest niezbędnym mikroelementem, ale potencjalnie toksycznym przy kumulacji, co wskazuje się jako istotny aspekt przy omawianiu wysokich stężeń.
Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.