BPC-157 – pentadekapeptyd pochodzenia żołądkowego, badany pod kątem angiogenezy, migracji komórek i regeneracji tkanek. Cena i analiza partii.
29.00 EUR · W magazynie




Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
BPC-157 to syntetyczny peptyd złożony z 15 aminokwasów, którego sekwencja pochodzi z częściowego fragmentu białka wyizolowanego z soku żołądkowego – określanego jako związek ochronny organizmu (Body Protection Compound). W przeciwieństwie do białka macierzystego, fragment ten wykazuje nietypową stabilność w środowisku kwaśnym, co jest jednym z powodów zainteresowania nim.
Cząsteczka nie zawiera nietypowych aminokwasów ani dodatkowych modyfikacji chemicznych. Jej stabilność przypisuje się samej sekwencji, a nie grupom ochronnym dodanym podczas syntezy.
Zainteresowanie badawcze tym związkiem koncentruje się przede wszystkim na procesach regeneracji tkanek – tworzeniu nowych naczyń krwionośnych, migracji komórek do miejsca uszkodzenia oraz interakcji z macierzą zewnątrzkomórkową.
Główna linia wyjaśnień w literaturze łączy peptyd z angiogenezą – tworzeniem nowych naczyń włosowatych z istniejących naczyń. Omawiany jest wpływ na szlak sygnałowy naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF), który jest kluczowym regulatorem tego procesu.
Druga linia dotyczy interakcji z układem tlenku azotu. Tlenek azotu uczestniczy w regulacji napięcia naczyniowego oraz ukrwienia tkanek, co wiąże go z dostępnością tlenu i składników odżywczych w obszarze regeneracji.
Opisywany jest również wpływ na migrację fibroblastów oraz organizację włókien kolagenowych – procesy decydujące o właściwościach mechanicznych nowo powstałej tkanki.
Opublikowane obserwacje obejmują modele uszkodzeń różnych tkanek – mięśniowej, ścięgnistej, więzadłowej i śluzówkowej. Odnotowano różnice w tempie regeneracji w porównaniu z grupami kontrolnymi, przy czym metodologie oceny różnią się między badaniami.
Osobna grupa prac dotyczy interakcji z błoną śluzową przewodu pokarmowego, co jest jednocześnie źródłem pierwotnego białka. Obserwacje te należą do najwcześniejszych w tej dziedzinie.
Istotną cechą jest fakt, że znaczna część dostępnych danych pochodzi z modeli zwierzęcych. Przeniesienie ich na warunki ludzkie pozostaje kwestią otwartą i jest wyraźnie wskazywane w większości publikacji.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wnioski ilościowe dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice metaboliczne między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji stosowania.
Uzyskane stężenie wynosi 2.5 mg/ml, przy czym 0.40 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0.20 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Literatura dotycząca BPC-157 jest stosunkowo obszerna pod względem liczby publikacji, ale skoncentrowana w ograniczonej grupie zespołów badawczych. Fakt ten jest odnotowywany w artykułach przeglądowych jako czynnik wymagający uwagi przy podsumowywaniu wyników.
Brak jest szeroko zakrojonych, niezależnych badań klinicznych, co sprawia, że dostępne dane mieszczą się głównie w obszarze przedklinicznym.
Nie opublikowano usystematyzowanych danych dotyczących profilu tolerancji u ludzi. Dostępne obserwacje pochodzą z modeli zwierzęcych, w których w badanych zakresach nie opisano istotnych działań niepożądanych.
Brak danych długoterminowych stanowi główne ograniczenie przy interpretacji literatury i jest konsekwentnie wskazywany w publikacjach przeglądowych.
Ogólnym ograniczeniem dla związków z tej kategorii jest brak długotrwałych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani profilaktyki chorób.