MOTS-c – peptyd kodowany mitochondrialnie, badany w kontekście wrażliwości na insulinę i sygnalizacji AMPK. Cena i analiza partii.
45.00 EUR · W magazynie


Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
MOTS-c to peptyd składający się z 16 aminokwasów, kodowany nie w jądrowym, lecz w mitochondrialnym DNA. Należy do stosunkowo niedawno opisanej grupy peptydów pochodzenia mitochondrialnego, których odkrycie zmieniło pogląd, że mitochondria pełnią wyłącznie funkcję energetyczną.
Cząsteczka jest rozpatrywana jako sygnałowa – przypuszcza się, że przenosi informacje z mitochondrium do jądra komórkowego i uczestniczy w mechanizmach regulacyjnych związanych z metabolizmem komórkowym. Ten typ komunikacji określany jest w literaturze jako retrogradowy sygnał mitochondrialny.
Zainteresowanie naukowe tym związkiem koncentruje się na jego powiązaniu z wrażliwością na insulinę, wykorzystaniem glukozy oraz adaptacją metaboliczną w warunkach stresu fizjologicznego.
Peptyd wiąże się z aktywacją kinazy białkowej aktywowanej przez adenozynomonofosforan (AMPK) – enzymu funkcjonującego jako czujnik stanu energetycznego komórki. Przy obniżonym stosunku ATP do AMP dochodzi do aktywacji AMPK, co przełącza metabolizm na szlaki produkujące energię.
Opisywana jest również translokacja peptydu do jądra komórkowego w warunkach stresu metabolicznego, gdzie przypuszczalnie uczestniczy w regulacji ekspresji genów. Ten mechanizm stanowi podstawę do traktowania MOTS-c jako cząsteczki sygnałowej, a nie tylko produktu metabolicznego.
Opublikowane obserwacje analizują wpływ peptydu na szlaki metaboliczne związane z wychwytem glukozy, w tym te zaangażowane podczas wysiłku mięśniowego. Część badań koncentruje się na enzymie AMPK i jego roli w homeostazie energetycznej.
Odrębny kierunek badań śledzi stężenia endogennego peptydu oraz ich związek z wiekiem i statusem metabolicznym. Obserwacje te mają charakter głównie asocjacyjny i nie ustalają związku przyczynowo-skutkowego.
Znaczna część dostępnych danych pochodzi z modeli komórkowych i zwierzęcych. Przeniesienie ich na warunki ludzkie pozostaje otwartą kwestią w literaturze.
Część prac analizuje związek między peptydem a wysiłkiem fizycznym, uwzględniając zmiany jego stężeń po ćwiczeniach. Kierunek tej zależności – czy wysiłek podnosi poziomy, czy podwyższone poziomy ułatwiają adaptację – pozostaje przedmiotem dyskusji.
Badany jest również związek z insulinoopornością w modelach zespołu metabolicznego. Obserwacje mają głównie charakter asocjacyjny i nie ustalają zależności przyczynowo-skutkowej w warunkach ludzkich.
Poniższe obliczenia stanowią wyłącznie matematyczne przykłady ilustrujące zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podania ani instrukcji użycia.
Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0,20 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Peptydy kodowane mitochondrialnie zostały opisane stosunkowo niedawno, a literatura w tej dziedzinie znajduje się we wczesnym etapie gromadzenia. Liczba publikacji rośnie, jednak różnorodność metodologiczna utrudnia uogólnianie.
Część badań koncentruje się na mechanizmie działania, a inna – na możliwych zastosowaniach biomarkerowych stężeń peptydu.
Ponieważ grupa peptydów kodowanych mitochondrialnie została opisana dopiero w ostatniej dekadzie, standaryzowane metody pomiarowe wciąż są rozwijane. Oznacza to, że wyniki z różnych laboratoriów nie zawsze są bezpośrednio porównywalne.
Profil tolerancji peptydów kodowanych mitochondrialnie jest słabo udokumentowany ze względu na wczesny etap badań. Brakuje usystematyzowanych danych z długoterminowych obserwacji.
Tę niekompletność literatury należy uwzględniać przy każdej interpretacji dostępnych wyników.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani profilaktyki chorób.