Melanotan I (afamelanotyd) – analog α-MSH, selektywny wobec MC1R, badany pod kątem melanogenezy i pigmentacji. Cena i analiza partii.
49.00 EUR · W magazynie

Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
Melanotan I, znany również jako afamelanotyd, jest syntetycznym analogiem hormonu alfa-melanotropowego (α-MSH) – naturalnego peptydu biorącego udział w regulacji pigmentacji skóry.
Naturalny α-MSH ma bardzo krótki okres półtrwania w krążeniu, co ogranicza możliwości jego badania. Syntetyczny analog zawiera modyfikacje strukturalne, które czynią go bardziej odpornym na rozkład enzymatyczny.
W przeciwieństwie do Melanotanu II, który wykazuje aktywność wobec szerszego zakresu receptorów melanokortynowych, Melanotan I opisywany jest jako bardziej selektywny względem receptora związanego z pigmentacją.
Cząsteczka wiąże się z receptorem melanokortyny-1 na melanocytach – komórkach wytwarzających pigment melaninę. Jego aktywacja prowadzi do zwiększonej syntezy eumelaniny.
Eumelanina jest ciemną formą pigmentu i w literaturze opisywana jest jako bardziej skuteczna w pochłanianiu promieniowania ultrafioletowego w porównaniu z jasną formą feomelaniny.
Selektywność wobec receptora melanokortyny-1 jest powodem, dla którego w przypadku tego związku nie opisuje się wyraźnego wpływu na inne układy regulowane przez rodzinę melanokortyn.
Obserwacje śledzą zmiany pigmentacji oraz tolerancję na promieniowanie ultrafioletowe. Odnotowano, że odpowiedź zależy od wyjściowego typu skóry.
Odrębny kierunek badań dotyczy zastosowania w stanach ze zwiększoną wrażliwością na światło – obszar, w którym związek przeszedł ocenę regulacyjną w niektórych jurysdykcjach.
Odnotowano, że pigmentacja pojawia się stopniowo i utrzymuje się przez ograniczony czas po zaprzestaniu stosowania.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na ilościowe wnioski dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice metaboliczne między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji stosowania.
Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0,20 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Literatura dotycząca analogów melanokortynowych obejmuje zarówno prace mechanistyczne dotyczące rodziny receptorów, jak i kontrolowane badania dla konkretnych wskazań.
Dane dotyczące Melanotanu I i Melanotanu II nie są wymienne ze względu na różnice w selektywności receptorowej.
Opisywane obserwacje obejmują nudności wkrótce po podaniu, ciemnienie istniejących znamion oraz reakcje w miejscu podania.
Zmiany w obrębie zmian pigmentowych są w literaturze wskazywane jako czynnik wymagający obserwacji.
Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani lekiem i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.