Ipamorelin 10mg
Ipamorelin – selektywny agonista receptora greliny, badany w kontekście uwalniania GH bez wpływu na kortyzol. Cena i analiza partii.
49.00 EUR · W magazynie
Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
Ipamorelin – czym jest ten peptyd
Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd z grupy peptydów uwalniających hormon wzrostu. W przeciwieństwie do analogów GHRH działa na receptor greliny, znany również jako receptor sekretagogu hormonu wzrostu.
Cząsteczka jest opisywana jako selektywna – podstawą tego określenia jest fakt, że w badanych zakresach wywołuje uwalnianie hormonu wzrostu bez wyraźnego wpływu na kortyzol i prolaktynę, w przeciwieństwie do wcześniejszych związków z tej grupy.
Ta selektywność jest również powodem, dla którego peptyd rozpatrywany jest odrębnie od GHRP-6 i GHRP-2, które pochodzą z tej samej rodziny, ale mają szerszy profil hormonalny.
Mechanizm działania
Wiązanie z receptorem greliny w przysadce mózgowej aktywuje szlak sygnałowy odmienny od tego związanego z receptorem GHRH. Oba szlaki działają synergistycznie, co stanowi podstawę badań nad ich łącznym pobudzeniem.
Receptor greliny występuje również w podwzgórzu, gdzie uczestniczy w regulacji apetytu. W przypadku Ipamorelinu komponent apetytu opisywany jest jako słabo wyrażony – różnica względem GHRP-6, u którego jest on bardziej wyraźny.
Selektywność przypisuje się strukturze cząsteczki, która ogranicza interakcję z układami receptorowymi związanymi z uwalnianiem kortyzolu.
Dane badawcze i obserwacje
Obserwacje śledzą stężenia hormonu wzrostu po podaniu i zestawiają je z wartościami kortyzolu i prolaktyny. Właśnie to zestawienie stanowi podstawę definicji selektywności.
Odrębny kierunek badań dotyczy połączenia z analogiem GHRH. Ponieważ oba związki działają poprzez różne receptory, dyskusja koncentruje się na pytaniu, czy uzyskana odpowiedź przewyższa sumę poszczególnych efektów.
Znaczna część danych pochodzi z modeli przedklinicznych oraz badań z ograniczoną liczbą uczestników.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, lecz nie pozwalają na wnioski ilościowe dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przenoszalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Przykładowe obliczenia
Poniższe obliczenia stanowią wyłącznie przykłady matematyczne, pokazujące zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji użycia.
Przy rozpuszczeniu 10 mg w 2 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0,20 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0,1 ml = 0,5 mg
- 0,2 ml = 1 mg
- 0,3 ml = 1,5 mg
- 0,4 ml = 2 mg
- 0,5 ml = 2,5 mg
Przegląd publikacji naukowych
Literatura dotycząca selektywnych agonistów receptora greliny jest mniej obszerna niż ta dotycząca wcześniejszych przedstawicieli tej grupy, ponieważ związki te zostały opisane później.
Porównanie poszczególnych sekretagogów wymaga uwagi ze względu na różnice w selektywności receptorowej oraz w badanych zakresach.
Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań
Opisywane obserwacje obejmują reakcje w miejscu podania oraz krótkotrwałe uczucie ciepła. Profil ten opisywany jest jako bardziej ograniczony w porównaniu z wcześniejszymi związkami z tej grupy.
Długoterminowe, kontrolowane badania u ludzi nie zostały opublikowane.
Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani profilaktyki chorób.