IGF-1 LR3 – analog IGF-1 o zmniejszonym wiązaniu z białkami wiążącymi, badany pod kątem syntezy białek. Cena i analiza partii.
69.00 EUR · W magazynie


Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
IGF-1 LR3 to zmodyfikowany analog insulinopodobnego czynnika wzrostu-1 – naturalnego peptydu złożonego z 70 aminokwasów, który pośredniczy w dużej części działania hormonu wzrostu na tkanki obwodowe.
Oznaczenie LR3 opisuje dwie modyfikacje: wydłużenie o dodatkowe 13 aminokwasów na początku łańcucha oraz podstawienie w pozycji 3. Celem tych zmian jest zmniejszenie wiązania z białkami wiążącymi, które w warunkach naturalnych zatrzymują większą część krążącego IGF-1.
Ponieważ białka wiążące determinują, jaka część hormonu jest dostępna dla receptorów, zmniejszone powinowactwo analogu do nich istotnie zmienia jego profil farmakokinetyczny w porównaniu z naturalną cząsteczką.
Cząsteczka wiąże się z receptorem IGF-1 – receptorem kinazy tyrozynowej, strukturalnie zbliżonym do receptora insulinowego. Jego aktywacja uruchamia wewnątrzkomórkowe szlaki sygnałowe uczestniczące we wzroście komórek i syntezie białek.
Zmniejszone wiązanie z białkami wiążącymi oznacza, że większa część cząsteczki pozostaje w formie wolnej. Jest to główna opisywana różnica w stosunku do naturalnego IGF-1.
Ze względu na strukturalne podobieństwo między IGF-1 a receptorem insulinowym opisywane jest również wiązanie krzyżowe, które stanowi podstawę obserwacji dotyczących metabolizmu glukozy.
Obserwacje dotyczą wpływu na syntezę białek i proliferację komórek w modelach przedklinicznych. Zauważa się, że odpowiedź zależy od typu tkanki i obecności receptorów.
Oddzielny kierunek badań śledzi wpływ na poziom cukru we krwi, wynikający z wiązania krzyżowego z receptorem insulinowym.
Duża część danych pochodzi z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na ilościowe wnioski dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu stosowania ani instrukcji użycia.
Uzyskane stężenie wynosi 1 mg/ml, przy czym 1,00 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
Literatura dotycząca naturalnego IGF-1 jest obszerna, podczas gdy literatura dotycząca zmodyfikowanych analogów jest bardziej ograniczona i skupia się głównie na zastosowaniach biotechnologicznych w hodowlach komórkowych.
Wyniki dotyczące naturalnej cząsteczki nie przenoszą się bezpośrednio na analog ze względu na różnice w wiązaniu.
Głównym opisywanym czynnikiem jest wpływ na poziom cukru we krwi, wynikający z wiązania z receptorem insulinowym. Obserwuje się zależność od stężenia.
Usystematyzowane dane dotyczące tolerancji u ludzi nie zostały opublikowane w dostępnej literaturze.
Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani lekiem i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani profilaktyki chorób.