GHRP-6 – wczesny peptyd uwalniający hormon wzrostu, badany w kontekście uwalniania GH i sygnalizacji apetytu. Cena i analiza partii.
29.00 EUR · W magazynie


Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
GHRP-6 to syntetyczny heksapeptyd i jeden z pierwszych opisanych przedstawicieli peptydów uwalniających hormon wzrostu. Działa na receptor greliny i ma historyczne znaczenie dla identyfikacji tego systemu receptorowego.
Związek charakteryzuje się wyraźnym komponentem apetytogennym – właściwością, która odróżnia go od późniejszych i bardziej selektywnych analogów w tej grupie.
To właśnie dzięki badaniom nad GHRP-6 i pokrewnymi mu cząsteczkami ustalono istnienie receptora innego niż receptor GHRH, co następnie doprowadziło do odkrycia greliny.
Wiązanie z receptorem greliny w przysadce mózgowej wywołuje uwalnianie hormonu wzrostu drogą niezależną od receptora GHRH. Obie ścieżki działają synergistycznie przy jednoczesnej aktywacji.
Wiązanie z receptorami w podwzgórzu uczestniczy w regulacji apetytu. W przypadku GHRP-6 ten komponent jest najbardziej wyraźny spośród związków tej grupy i jest zauważalny nawet przy niskich stężeniach.
Opisywany jest również wpływ na kortyzol i prolaktynę, co odróżnia ten związek od selektywnych analogów, takich jak Ipamorelina.
Obserwacje śledzą stężenia hormonu wzrostu po podaniu, jednocześnie odnotowując zmiany w poziomie kortyzolu, prolaktyny oraz w zachowaniach żywieniowych.
Odrębny kierunek badań analizuje sam efekt apetytogenny, niezależnie od aktywności sekretagogowej, ponieważ stanowi on przedmiot samodzielnego zainteresowania.
Odnotowuje się obniżenie odpowiedzi przy długotrwałym stosowaniu.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki uzyskane z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wnioski ilościowe dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji użycia.
Uzyskane stężenie wynosi 2.5 mg/ml, przy czym 0.40 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
GHRP-6 należy do najdłużej badanych związków w tej grupie, a literatura na jego temat obejmuje ponad trzy dekady, w tym prace o historycznym znaczeniu dla tej dziedziny.
Starsze publikacje wykorzystują metodyki, które nie zawsze są bezpośrednio porównywalne ze współczesnymi.
Najbardziej charakterystyczną opisywaną obserwacją jest wyraźne uczucie głodu, które pojawia się wkrótce po podaniu. Odnotowuje się także wzrost poziomu kortyzolu i prolaktyny oraz reakcje w miejscu podania.
Odpowiedź zmniejsza się przy długotrwałym stosowaniu.
Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długotrwałych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczo-naukowych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.