Przejdź do treści

Ipamorelin 10mg

Ipamorelin – selektywny agonista receptora greliny, badany pod kątem uwalniania GH bez wpływu na kortyzol. Cena i analiza partii.

49.00 EUR · W magazynie

Ipamorelin 10mgIpamorelin 10mg

Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.

Ipamorelin – czym jest ten peptyd

Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd należący do peptydów uwalniających hormon wzrostu. Jego celem nie jest receptor GHRH, lecz receptor greliny – znany również jako receptor sekretagogów hormonu wzrostu.

Cząsteczkę określa się jako selektywną, ponieważ w badanych zakresach wyzwala ona uwalnianie hormonu wzrostu bez odczuwalnego wpływu na kortyzol i prolaktynę – w odróżnieniu od wcześniejszych związków z tej grupy.

Właśnie ta selektywność jest powodem, dla którego peptyd rozpatruje się oddzielnie od GHRP-6 i GHRP-2, które pochodzą z tej samej rodziny, ale mają szerszy profil hormonalny.

Mechanizm działania

Wiązanie z receptorem greliny w przysadce mózgowej uruchamia szlak sygnałowy odmienny od szlaku receptora GHRH. Oba szlaki działają synergistycznie, co stanowi podstawę badań nad ich łączną aktywacją.

Receptor greliny obecny jest również w podwzgórzu, gdzie uczestniczy w regulacji apetytu. W przypadku Ipamorelinu komponent apetytowy opisywany jest jako słabo wyrażony – różnica w stosunku do GHRP-6, u którego jest on bardziej wyraźny.

Selektywność tłumaczy się strukturą cząsteczki, która ogranicza interakcję z układami receptorowymi związanymi z uwalnianiem kortyzolu.

Dane badawcze i obserwacje

Obserwacje mierzą stężenia hormonu wzrostu po podaniu i porównują je z wartościami kortyzolu i prolaktyny. To porównanie stanowi podstawę definicji selektywności.

Osobny kierunek badań dotyczy łączenia z analogiem GHRH. Ponieważ oba związki działają poprzez różne receptory, pytanie brzmi, czy odpowiedź przewyższa sumę poszczególnych efektów.

Znaczna część danych pochodzi z modeli przedklinicznych oraz z badań z niewielką liczbą uczestników.

Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wyciąganie wniosków ilościowych w odniesieniu do warunków ludzkich.

Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice metaboliczne między gatunkami. Ograniczenie to jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.

Przykładowe obliczenia

Poniższe obliczenia są wyłącznie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji stosowania.

Po rozpuszczeniu 10 mg w 2 ml wody bakteriostatycznej:

Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0,20 ml zawiera 1 mg substancji.

Przykładowe wartości:

Przegląd publikacji naukowych

Literatura dotycząca selektywnych agonistów receptora greliny jest mniej obszerna niż ta dotycząca wcześniejszych przedstawicieli tej grupy, ponieważ związki te zostały opisane później.

Porównania między poszczególnymi sekretagogami wymagają uwagi ze względu na różnice w selektywności receptorowej i w badanych zakresach.

Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań

Wśród opisywanych obserwacji znajdują się reakcje w miejscu podania oraz krótkotrwałe uczucie ciepła. Profil ten opisywany jest jako bardziej ograniczony w porównaniu z wcześniejszymi związkami z tej grupy.

Długoterminowe, kontrolowane badania u ludzi nie zostały opublikowane.

Ogólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.

Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badań naukowych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani profilaktyki chorób.