Tesamorelin 10mg
Tesamorelin – stabilizowany analog GHRH, badany w kontekście GH, IGF-1 i trzewnej tkanki tłuszczowej. Cena i analiza partii.
59.00 EUR · W magazynie
Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
Tesamorelin – czym jest ten peptyd
Tesamorelin to stabilizowany analog hormonu uwalniającego hormon wzrostu, zbudowany na sekwencji GHRH (1-44). Dołączony jest do niej kwas trans-3-heksenowy, którego rolą jest spowolnienie enzymatycznego rozkładu cząsteczki.
Ta modyfikacja odróżnia związek od Sermorelinu, który odtwarza jedynie pierwsze 29 aminokwasów i nie posiada grupy ochronnej. Różnica ta wpływa na stabilność oraz czas obecności w krążeniu.
Tesamorelin należy do najbardziej szczegółowo udokumentowanych analogów GHRH, ponieważ przeszedł ocenę regulacyjną dla konkretnego wskazania klinicznego, co wymagało zebrania usystematyzowanych danych.
Mechanizm działania
Cząsteczka wiąże się z receptorem GHRH w przednim płacie przysadki mózgowej, wywołując uwalnianie hormonu wzrostu. Uwalnianie pozostaje podporządkowane naturalnej regulacji, w tym hamującemu działaniu somatostatyny.
Dołączona grupa kwasu tłuszczowego spowalnia rozkład przez dipeptydylopeptydazę-4 – główną drogę inaktywacji naturalnego GHRH. To determinuje również dłuższy profil czasowy w porównaniu do niemodyfikowanych analogów.
Obserwowany wzrost IGF-1 jest wtórny wobec uwalniania hormonu wzrostu i jest wykorzystywany jako zintegrowany wskaźnik wpływu na oś.
Dane badawcze i obserwacje
Opublikowane obserwacje śledzą stężenia hormonu wzrostu i IGF-1, a także zmiany w rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej. Odnotowano zróżnicowany wpływ na tkankę tłuszczową trzewną i podskórną.
Dane dotyczące tego związku są bardziej usystematyzowane niż w przypadku większości innych peptydów z tej kategorii, ponieważ pochodzą z kontrolowanych badań z określonymi punktami końcowymi.
Odnotowano indywidualną zmienność w odpowiedzi, przypisywaną różnicom w rezerwie przysadkowej i wyjściowym stanie metabolicznym.
Podczas interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wyciąganie ilościowych wniosków dotyczących warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice metaboliczne między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Przykładowe obliczenia
Poniższe obliczenia są wyłącznie matematycznymi przykładami, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu podawania ani instrukcji użycia.
Przy rozpuszczeniu 10 mg w 2 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 5 mg/ml, przy czym 0.20 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0.1 ml = 0.5 mg
- 0.2 ml = 1 mg
- 0.3 ml = 1.5 mg
- 0.4 ml = 2 mg
- 0.5 ml = 2.5 mg
Przegląd publikacji naukowych
Literatura dotycząca Tesamorelinu obejmuje kontrolowane badania trwające ponad rok, co odróżnia go od związków z tej grupy, udokumentowanych głównie w modelach przedklinicznych.
Wyniki odnoszą się do konkretnej badanej populacji i nie przenoszą się automatycznie na inne warunki.
Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań
Obserwacje opisywane w literaturze obejmują reakcje w miejscu podania, obrzęki i bóle stawów, związane z podwyższonym poziomem hormonu wzrostu. Odnotowano również wpływ na metabolizm glukozy.
Profil ten jest jednym z lepiej udokumentowanych w tej grupie właśnie ze względu na dostępność kontrolowanych badań.
Wspólnym ograniczeniem związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani lekiem i nie jest przeznaczony do diagnostyki, leczenia ani zapobiegania chorobom.