GHK-Cu (peptyd miedziowy) 100mg
GHK-Cu – tripeptyd miedziowy, badany w kontekście syntezy kolagenu, ekspresji genów i odnowy tkanek. Cena i analiza partii.
39.00 EUR · W magazynie
Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych oraz jako wzorzec odniesienia w analizach HPLC i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
GHK-Cu – czym jest ten peptyd
GHK-Cu to tripeptyd zbudowany z glicyny, histydyny i lizyny, połączony z jonem miedzi. Naturalna forma cząsteczki została odkryta w ludzkiej osoczu, a jej stężenie zmniejsza się wraz z wiekiem – to spostrzeżenie leży u podstaw znacznej części zainteresowania badawczego.
Kompleks z miedzią jest niezbędny dla aktywności związku. Sama sekwencja peptydowa wykazuje wysokie powinowactwo do miedzi, a powstały kompleks opisuje się jako fizjologiczny nośnik tego jonu między tkankami.
Miedź uczestniczy jako kofaktor w wielu systemach enzymatycznych, w tym w tych zaangażowanych w budowę tkanki łącznej, co łączy peptyd z procesami odnowy tkankowej.
Mechanizm działania
Główną opisaną funkcją jest wiązanie i transport jonów miedzi. Miedź jest kofaktorem oksydazy lizylowej – enzymu, który buduje wiązania krzyżowe między włóknami kolagenowymi i elastynowymi, determinując tym samym właściwości mechaniczne tkanki łącznej.
Odrębny kierunek badań dotyczy wpływu na ekspresję genów. Opublikowane prace opisują zmiany w aktywności dużej liczby genów, w tym tych związanych z budową i degradacją macierzy zewnątrzkomórkowej.
Opisuje się również udział w regulacji systemów antyoksydacyjnych, gdzie miedź jest strukturalnym elementem odpowiednich enzymów.
Dane badawcze i obserwacje
Obserwacje obejmują modele regeneracji skóry, w których odnotowano różnice w szybkości zamykania ubytku oraz w organizacji nowo powstałego kolagenu w porównaniu z grupami kontrolnymi.
Odrębna grupa prac dotyczy wpływu na mieszki włosowe i pigmentację, przy czym badania te są mniej liczne.
Znaczna część danych pochodzi z miejscowego zastosowania na skórze, co jest również najlepiej udokumentowaną drogą w literaturze.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na ilościowe wnioski dotyczące warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Przykładowe obliczenia
Poniższe obliczenia są jedynie przykładami matematycznymi, pokazującymi zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu stosowania ani instrukcji użycia.
Przy rozpuszczeniu 100 mg w 10 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 10 mg/ml, przy czym 0,10 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0.1 ml = 1 mg
- 0.2 ml = 2 mg
- 0.3 ml = 3 mg
- 0.4 ml = 4 mg
- 0.5 ml = 5 mg
Przegląd publikacji naukowych
GHK-Cu został opisany w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, a literatura na jego temat obejmuje ponad cztery dekady, w tym prace dotyczące ekspresji genów z ostatniej dekady.
Część publikacji pochodzi od grup badawczych związanych z przemysłem kosmetycznym, co w przeglądach jest odnotowywane jako okoliczność wymagająca uwagi.
Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań
Przy zastosowaniu miejscowym opisywane obserwacje obejmują reakcje w miejscu aplikacji. Profil przy zastosowaniu systemowym jest słabo udokumentowany.
Miedź jest niezbędnym mikroelementem, ale również potencjalnie toksycznym przy nadmiernym gromadzeniu, co wskazuje się jako aspekt do rozważenia przy omawianiu wysokich stężeń.
Ogólnym ograniczeniem dla związków z tej kategorii jest brak długotrwałych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.