Źródło: Laferrère B. et al., The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2005, PMC2824650
Celem badania jest ocena, czy GHRP-2 (Growth Hormone-Releasing Peptide-2), syntetyczny agonista receptora greliny GHS-R1a, może wpływać na apetyt i rzeczywiste przyjmowanie pokarmu u zdrowych osób.
Grelina jest hormonem obwodowym, produkowanym głównie w żołądku, który uczestniczy w regulacji głodu i bilansu energetycznego. Ponadto aktywacja receptorów GHS-R1a stymuluje uwalnianie hormonu wzrostu (GH).
Badacze sprawdzają, czy GHRP-2, który aktywuje ten sam system receptorowy, może wywołać mierzalny wzrost apetytu i spontanicznego spożycia kalorii u ludzi.
Typ: podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, krzyżowe badanie kliniczne.
Uczestnicy: 7 zdrowych mężczyzn w średnim wieku około 26 lat i średnim BMI 22,8 kg/m².
Interwencje:
infuzja GHRP-2 w dawce 1 µg/kg/godzinę przez 270 minut;
sesja kontrolna z placebo – 0,9% NaCl – o tym samym czasie trwania.
Test żywieniowy: po infuzji uczestnicy otrzymują swobodny dostęp do bufetu, co pozwala zmierzyć spontaniczne spożycie energii.
Monitorowane wskaźniki:
całkowite spożycie kalorii i rozkład makroskładników;
stężenia GH, glukozy i insuliny;
subiektywne odczucie głodu i chęć jedzenia mierzone za pomocą wizualnych skal analogowych.
Przyjmowanie pokarmu
Podczas sesji z GHRP-2 odnotowano znaczący wzrost spontanicznie przyjmowanej energii w porównaniu do placebo.
wzrost o około 35,9%;
GHRP-2: 136,0 ± 13,0 kJ/kg;
placebo: 101,3 ± 10,5 kJ/kg (p = 0,008).
Nie stwierdzono istotnej zmiany w względnym rozkładzie białek, węglowodanów i tłuszczów.
Uczestnicy wykazali silniejszą chęć rozpoczęcia posiłku po ekspozycji na GHRP-2.
Odpowiedź hormonalna
GHRP-2 wywołuje wyraźnie zaznaczony wzrost sekrecji hormonu wzrostu w porównaniu do placebo.
GHRP-2: 5550 ± 1090 µg/L/240 min;
placebo: 412 ± 161 µg/L/240 min (p = 0,003).
W ramach obserwacji nie stwierdzono istotnych zmian w poziomie glukozy w osoczu ani insuliny.
W tym małym i krótkotrwałym badaniu nie zgłoszono istotnych działań niepożądanych.
Odczucia subiektywne
Uczestnicy zgłaszają zwiększone odczucie głodu i silniejszą chęć jedzenia podczas ekspozycji na GHRP-2.
Efekt jest przejściowy i stopniowo zmniejsza się po zaprzestaniu infuzji.
GHRP-2 wykazuje zdolność do zwiększania spontanicznego przyjmowania pokarmu u zdrowych uczestników w kontrolowanych warunkach eksperymentalnych.
Wyniki potwierdzają rolę systemu receptorowego GHS-R1a w regulacji apetytu u ludzi.
Jednocześnie zaobserwowano silnie wyrażoną odpowiedź GH, co potwierdza charakterystyczną aktywność GHRP-2 na sekrecję przysadkową.
Badanie stanowi podstawę do dalszych badań w stanach charakteryzujących się zmniejszonym apetytem i utratą masy ciała.
Wyniki nie pozwalają na wyciąganie wniosków dotyczących długoterminowych efektów anabolicznych, regeneracyjnych czy klinicznych.
bardzo mała liczba uczestników – tylko 7 osób;
uwzględniono wyłącznie młodych mężczyzn o prawidłowej masie ciała;
badano krótkotrwałą infuzję dożylną, a nie długotrwałą ekspozycję;
badanie nie ocenia długoterminowych zmian masy ciała ani składu ciała;
wyniki nie mogą być bezpośrednio przenoszone na osoby z otyłością, kacheksją lub innymi chorobami.
Badanie pokazuje, że aktywacja GHS-R1a poprzez GHRP-2 może prowadzić do mierzalnego wzrostu głodu i przyjmowania pokarmu u ludzi.
Obserwowany efekt na GH potwierdza, że cząsteczka jednocześnie wpływa na sekrecję GH przysadki oraz mechanizmy związane z apetytem.
Dane są interesujące dla dalszych badań klinicznych w stanach z zaburzonym apetytem, ale samodzielnie nie dowodzą skuteczności terapeutycznej.
Ze względu na mały rozmiar i krótki czas trwania badania, konieczne są znacznie większe kontrolowane badania, zanim będzie można wyciągnąć wnioski dotyczące zastosowania klinicznego.
Informacje przedstawiają wyniki konkretnego badania naukowego i mają wyłącznie cel edukacyjny i informacyjny. Nie stanowią porady medycznej, zalecenia dotyczącego leczenia, instrukcji stosowania ani wskazówek dotyczących dawkowania.