Hexarelina (Hexarelin) 2mg/5mg
Hexarelin – heksapeptyd, agonista receptora greliny, badany w kontekście uwalniania GH i efektów sercowych. Cena i analiza partii.
35.00 EUR · W magazynie
Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów naukowych i badawczych i nie jest dopuszczonym do obrotu produktem leczniczym. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani profilaktyki chorób u ludzi lub zwierząt. Nie został zatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden krajowy organ regulacyjny. Informacje na tej stronie mają charakter naukowo-informacyjny i nie stanowią porady medycznej, zalecenia stosowania ani twierdzenia o skuteczności klinicznej i bezpieczeństwie.
Hexarelina – czym jest ten peptyd
Hexarelina to syntetyczny heksapeptyd z grupy peptydów uwalniających hormon wzrostu. Podobnie jak Ipamorelina i związki GHRP, działa na receptor greliny, a nie na receptor GHRH.
Cząsteczka należy do wcześniej opisanych przedstawicieli tej grupy i jest przedmiotem badań od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Strukturalnie jest pochodną met-enkefaliny, zmodyfikowaną tak, aby uzyskać aktywność sekretagogową.
W przeciwieństwie do Ipamoreliny, w przypadku Hexareliny opisuje się szerszy profil hormonalny, obejmujący wpływ na inne hormony przysadkowe – co odróżnia ją w ramach tej grupy.
Mechanizm działania
Wiązanie z receptorem greliny w przysadce aktywuje szlak sygnałowy odrębny od tego związanego z receptorem GHRH, co prowadzi do uwolnienia zgromadzonego hormonu wzrostu.
Opisuje się również interakcję z receptorami poza przysadką, w tym w mięśniu sercowym. Ten kierunek badań jest odrębny od aktywności sekretagogowej i jest rozpatrywany samodzielnie w literaturze.
Przy długotrwałym stosowaniu opisuje się zmniejszenie odpowiedzi, co przypisuje się obniżonej wrażliwości receptora. Zjawisko to jest bardziej wyraźne w porównaniu z innymi związkami z tej grupy.
Dane badawcze i obserwacje
Obserwacje śledzą stężenia hormonu wzrostu po podaniu i porównują odpowiedź z tą uzyskaną przy stymulacji GHRH. Odnotowuje się, że oba mechanizmy są różne i mogą działać wspólnie.
Odrębna grupa badań dotyczy efektów kardialnych obserwowanych w modelach przedklinicznych. Badania te nie są bezpośrednio związane z funkcją sekretagogową.
Odnotowuje się również wpływ na kortyzol i prolaktynę, co odróżnia związek od selektywnych przedstawicieli tej grupy.
Przy interpretacji opublikowanych danych należy uwzględnić różnicę między warunkami przedklinicznymi a klinicznymi. Wyniki z hodowli komórkowych i modeli zwierzęcych opisują mechanizm, ale nie pozwalają na wyciąganie ilościowych wniosków dotyczących warunków ludzkich.
Zakresy dawek stosowane w badaniach przedklinicznych często nie są bezpośrednio przekładalne ze względu na różnice w metabolizmie między gatunkami. To ograniczenie jest konsekwentnie wskazywane w pracach przeglądowych.
Przykładowe obliczenia
Poniższe obliczenia stanowią wyłącznie przykłady matematyczne, pokazujące zależność między całkowitą ilością substancji, objętością rozpuszczalnika a uzyskanym stężeniem. Nie stanowią one zalecenia dotyczącego dawkowania, schematu stosowania ani instrukcji użycia.
Przy rozpuszczeniu 2 mg w 1 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 2 mg/ml, przy czym 0,50 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0,1 ml = 0,2 mg
- 0,2 ml = 0,4 mg
- 0,3 ml = 0,6 mg
- 0,4 ml = 0,8 mg
- 0,5 ml = 1 mg
Przy rozpuszczeniu 5 mg w 2 ml wody bakteriostatycznej:
Uzyskane stężenie wynosi 2,5 mg/ml, przy czym 0,40 ml zawiera 1 mg substancji.
Przykładowe wartości:
- 0,1 ml = 0,25 mg
- 0,2 ml = 0,5 mg
- 0,3 ml = 0,75 mg
- 0,4 ml = 1 mg
- 0,5 ml = 1,25 mg
Przegląd publikacji naukowych
Literatura dotycząca Hexareliny jest jedną z bardziej obszernych w tej grupie ze względu na jej wczesne opisanie, jednak duża jej część pochodzi z okresu przed wprowadzeniem bardziej selektywnych analogów.
Publikacje przeglądowe wskazują, że wyniki nie zawsze są bezpośrednio porównywalne ze współczesnymi badaniami ze względu na różnice w metodykach.
Dane dotyczące bezpieczeństwa z badań
Opisywane obserwacje obejmują wpływ na kortyzol i prolaktynę, reakcje w miejscu podania oraz krótkotrwałe uczucie głodu związane z receptorem greliny.
Zmniejszenie odpowiedzi przy długotrwałym stosowaniu opisywane jest jako charakterystyczna cecha tego związku.
Ogólnym ograniczeniem dla związków z tej kategorii jest brak długoterminowych, kontrolowanych badań u ludzi. Dostępne informacje opisują mechanizm i obserwacje krótkoterminowe, a nie profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do celów badawczych. Nie jest żywnością, suplementem diety ani produktem leczniczym i nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.